Van Ecuador naar Peru

Hola amigos/amigas,

 

Hoe gaat het? Nog nieuws en hoe staat het met jullie vakantie plannen? Al oranje kriebels? Ik mag graag even relaxen achter internet en het kost 0.25 eurocent per uur, dus vandaar vrij snel een nieuw verhaal.

 

Ecuador:

In het plaatsje Banos heb ik gerelaxt. Niet veel bijzonders gedaan: watervallen bekeken, paard gereden en stappen. Verder wat praktische dingen: eten kopen, wassen, scheren etc. In dit toeristische plaatsje kun je leuk een paar biertjes nuttigen. Dit heb ik o.a. gedaan met wat locals in de kroeg, lachen! Toen ze een paar te veel ophadden, was het voor mij tijd om te gaan (je weet nooit). Salsa en Merengue dansen kunnen ze hier ook als de beste, ik vind dit persoonlijk aantrekkelijk dansen, hot zelfs.

De vulkaan in Banos (Tungurahua) is op dit moment vrij actief en schijnt flink te roken. Helaas gooiden de wolken roet in het eten, voor een mooie foto. Verder nog in een warmbad (hotspring) gezeten, het hete water komt van de natuur en wordt opgewarmd door de vulkaan. Heerlijk.

 

Riobamba:

De reis tussen Banos en Riobamba bezorgde mij weer enkele zweetdruppels tussen de bilnaat, maar daar genoeg over gezegd. Tijdens de busreis kwam er een jong Ecuadoriaans meisje naast me zitten, deed de trui omhoog en gaaf haar kindje borstvoeding. Ik zat dus eerste klas. Aangekomen in Riobamba, ontmoette ik een Amerikaan (Brian), hier mee rondgereist tot ik naar Peru ging. Beste kerel, met hem een kamer gedeeld alsof we al maanden samen reisden. In Riobamba een locale (en grote) markt bezocht, ik heb geen toerist gezien. Hele varkens hangen hier aan een haak op de markt, honden eten de resten van de grond, eten wordt geserveerd op bestek/tafels waar is zelf liever niet van eet en ga zo maar even door. Voor 1 dollar eet je je helemaal rond in fruit en andere lekkere dingen: van deze middag op de markt heb ik echt genoten.

 

We gingen naar Riobamba om daar de bekende toeristische trein naar ¨The Devils nose¨ te pakken. Een legendarische treinreis kan ik u vertellen. Zittend bovenop het dak van de trein, reis je door een diversiteit aan landschappen. Markten, krotten, bussen (met varkens/schapen op het dak) alles kom je tegen. Spoorbomen kennen ze hier niet, daarvoor heeft de machinist een gaspedaal en een toeter! Je raad het al, een mooie herrie. Ik begrijp ook waarom dit ¨the most difficult trainroad of the world¨ wordt genoemd, de trein gaat namelijk zigzag door de bergen, want de bergen zouden anders te stijl voor de trein zijn. De ware ¨Devils nose¨ was voor mij moeilijk waar te nemen.

 

Cuenca:

Dit zal een mooie stad moeten zijn, waarschijnlijk voor vrouwen, want er viel genoeg te shoppen. (Echte) kerels houden daar nu eenmaal niet van. In Cuenca langs een rivier gelopen, waar locals hun kleren wassen en drogen. Leuk om te zien. Ook mijn eerste inca ruine gezien. Het verhaal erachter was interessanter dan de ruines, die stelden namelijk niet erg veel voor. Ook naar National Park Cajas geweest. Dit park is een highlight van Ecuador, maar is niet ingericht op toeristen. Geen paden gemakeerd: het park, de bergen en meer dan 200 meren lijken dan allemaal op elkaar. De weg met moeite terug gevonden, een hele belevenis zonder gids. (we waren eigenwijs, want mijn reisbijbel had me gewaarschuwd: neem een gids) Daarbij is lopen gedurende 4 uur op een hoogte van 4000 meter geen makkelijke klus.

 

Peru:

De reis naar Peru gaat over bergen, door cloudforest, laag land, droogvlaktes, enorme bananenvelden, en strand. Niet echt te klagen dus. Het duurde echter wel 10 uur. De grensovergang is een mooie chaos. Ze proberen je voor alles geld af te troggelen. Zelfs voor de stempel in mijn paspoort vroeg een kerel 10 dollar (terwijl het gratis is), toen ik hem zei dat ik Martin heette en geen Malle Pietje, probeerde die het bij een ander.

Een ander voorbeeld: een ritje taxi koste me 1 dollar, althans dat zei hij voor vertrek, toen ik daadwerklijk betaalde wilde hij 4 dollar. Toen heb ik hem taalles gegeven in Engels en gebrekkig Spaans, hij begreep inieder geval wel dat ik niet meer dan 1 dollar ging betalen. Met zulke streken moet je me niet aan komen zetten, ook Peruanen niet. Maar je weet van te voren dat dat hier zo gaat..

Als ik van te voren vergeet te vragen wat de taxirit kost, dan hebben ze groot gelijk dat ze mij als toerist bij de benen willen nemen en dat is dan ook geen probleem.

 

Mancora:

Is strand, surfen en relaxen: meer is er echt niet. Dus dat heb ik dan ook maar gedaan.

Wiet en Cocaine is hier makkelijk te krijgen. Maak maar eens duidelijk dat je daar niet in geinteresseerd ben als je uit Ned. (lees: in hun ogen Amsterdam) komt en ook nog eens een Bob Marley shirt aan hebt. Ik ben hier twee nachten geweest, het stappen aan het strand was mooi, maar de laatste tijd genoeg relaxe dingen gedaan. Vandaar ervoor gekozen om door te reizen naar een niet toeristische plaats: Chiclayo, hierover later meer.

 

Chau chau,

 

Sjaak

www.wereldrondreis.eu

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer